Een Travellerspoint blog

maart 2009

Indonesië

Verliefd op Java en Bali

semi-overcast 35 °C

Java

Yogyakarta
Op 21 februari vliegen we (met veel turbulentie) van Kota Kinabalu op Borneo naar Jakarta op Java, Indonesië. Op Jakarta brengen we de nacht door om in de vroege morgen op het vliegtuig naar Yogyakarta te stappen. Het vliegveld van Jakarta is niet echt groot - 's nachts is het behoorlijk verlaten en het is niet echt fijn om hier rond te hangen. Als we aankomen in Yogyakarta zijn de mensen erg behulpzaam en gaan we met de bus naar het centrum van de stad. In de stad vinden we een kamer in een 'Losmen' (de Indonesische variant van een homestay) in een klein en rustig achterafsteegje (voor 5 euro slapen we hier met ontbijt erbij!). De familie heeft twee kamers voor gasten. Het is er superschoon en erg gezellig. 's Ochtends krijgen we lekkere bananenpannekoeken en thee en advies voor het spenderen van onze dag.
Yogyakarta geeft ons kriebels in onze buik; we zijn verliefd!! Wat een leuke stad! De mensen zijn erg vriendelijk (wat een stel babbelkouzen!), het straatleven druk, gezellig en gemoedelijk en de huisjes en straatjes zijn erg knus. Op straat zijn ontzettend veel becak's (fietsrikshaws), paardenkoetsjes en batikkraampjes en eetstalletjes. Er is ontzettend veel te doen.
P1130192.jpg

Becak, Becak??

P1130195.jpg
P1130210.jpg

Eens per maand is er op zondag een avondmarkt (Pasar Malam!) bij het paleis van de sultan, we hebben geluk, da's vandaag! Het is een enorme markt waar lekker Indonesisch eten wordt verkocht (Nasi Goreng, Gado Gado, Mie Ajam etc.) vanuit leuke straatstalletjes en karretjes. Verder is er een kermis maar niet zoals we die thuis kennen; draaimolens, zweefmolens etc. worden met de hand geduwd, het reuzenrad is piepklein met een klein pruttelend motortje ernaast, kinderen vermaken zich in de ballenbak of proberen plastic visjes te vangen in een pierenbadje, ook het spookhuis is erg klein en geimproviseerd. Dit is kermis zoals het er bij ons in de jaren '50 uitzag; echt leuk!!
P1130218.jpg
P1130223.jpg
P1130226.jpg
P1130219.jpg
P1130225.jpg
P1130233.jpg
P1130235.jpg
P1130248.jpg

Aangedreven door de fietser!

P1130251.jpg

Lekkere pinda's te koop

Onze eerste avond gaan we ook naar een Wajang Kulit voorstelling; een schaduwpoppenspel met Gamelan muziek en Indonesische zangers en zangeressen. Van te voren mogen we de Wajang poppen bekijken die van buffelhuid zijn gemaakt. Tijdens de voorstelling mogen we rondlopen en voor en achter het scherm kijken zodat we het schaduwspel aan de ene kant kunnen zien en de zangers, muzikanten (die alle maten klankschalen en gongs bespelen) en poppenspelers aan de andere kant. Er zijn 14 spelers en maar 6 toeschouwers, bijzonder hoor! De voorstelling duurt 2 uur en wordt in het Javaans gehouden, op het einde zijn we wel een beetje blij dat het klaar is!
P1130265.jpg
P1130268.jpg

Wajangpoppen van buffelhuid

P1130316.jpg
P1130325.jpg

Schaduwspel

De volgende dag wandelen we over de vogelmarkt en naar het waterpaleis (waar de sultan zich vroeger badderde).
Op de vogelmarkt zijn veel vogeltjes in kooitjes te koop, ze houden hier erg van vogeltjes die mooi zingen, ieder huishouden heeft wel een 'huisvogel'. Verder is er vogelvoedsel te koop; verschillende soorten zaden, mais, (levende) wormen en kakkerlakken. Op verschillende plekken zitten mannen liefdevol hun kleine vogeltjes te voeren en te aaien. Er is ook een fruit- en groentemarktje waar oudere vrouwtjes hun waar verkopen.
P1130363.jpg
P1130370.jpg
P1130374.jpg
P1130402.jpg

De kleine straatjes bij de vogelmarkt

P1130424.jpg
P1130429.jpg

Het waterpaleis

P1130431.jpg

Aan het batikken!

We hebben inmiddels al veel (vooral oudere) mensen ontmoet die Nederlands praten of nog een paar woordjes kunnen produceren, al is het wel met een heel grappig Indonesisch accent. Veel Nederlandse woorden zijn in het Indonesisch opgenomen en op straat is het een feest van herkenning (notaris, poskantor, apotek, tas, gordyn, plafond, dokter, klaar, statioen, polisie, permissie, promosie, spandoek etc. net iets anders geschreven maar toch). Ook echt Indonesische woorden herkennen we toch vanuit Nederland.
P1130346.jpg
P1140072.jpg
P1140069.jpg

Onze straat

P1130489.jpg

Mmm, lekker meloen!

P1130490.jpg

Becak standplaats

We ontdekken in de stad ook het paleis van de sultan. We zijn er rond 10 uur 's ochtends, theetijd voor de sultan. Een klein stoetje mooi aangeklede vrouwen komt langsgewandeld met de theepot, met veel ceremonie wordt in een klein gebouwtje thee gezet, waarna de stoet zich weer richting de sultan begeeft. Overal in het paleis lopen tempelwachters in de Indonesische kledij die we herkennen uit onze geschiedenisboeken.
P1130434.jpg
P1130449.jpg

Gamelan spelers in het paleis

P1130458.jpg

1 van de sultans, precies zoals wij ze kennen uit onze geschiedenisboeken

P1130481.jpg
P1130468.jpg
P1130479.jpg

Theedames

P1130483.jpg

Paleisbewaarders

We vinden het eten heerlijk in Yogyakarta, ook een bakje Javaanse koffie is erg lekker (en heel erg sterk, je moet er 's avonds niet aan beginnen). Na het eten in Maleisië is het eten in Indonesië heerlijk en fantastische value voor weinig geld! Ook de mensen zijn tot nu toe bijzonder vriendelijk en gezellig! Yogyakarta is voor ons echt Azië maar met een relaxed en vertrouwd randje!
De Indonesiërs hebben een heel goed gevoel voor aankleding en weten het kleinste restaurantje of hotelletje leuk aan te kleden met verse bloemetjes, schilderijtjes, houtsnijwerkjes etc. Hierdoor voelt het overal waar je komt heel gezellig aan.

Prambanan
Aan het eind van 1 van onze Yogya dagen begeven we ons naar Prambanan, een Hindoeistische tempel (9e eeuw). Hij lijkt erg op de tempels van Angkor en heeft veel Indiase invloeden, niet verwondelijk omdat de Indonesiërs in die tijd vervente zeevaarders waren en veel contact hadden met India en wat nu Thailand/Cambodja is. De lucht is ontzettend donker en het onweert er zo nu en dan flink op los. We hebben geluk want op een paar spatjes na blijft het droog.
P1130498.jpg
P1130510.jpg
P1130506.jpg
P1130531.jpg
P1130551.jpg
P1130589.jpg
P1130620.jpg
P1130634.jpg
P1130647.jpg

's Avonds wordt er bij de tempel een ballet opgevoerd met de Ramayana (Het epische Hindoeistische verhaal waar we tijdens onze reis al veel afbeeldingen van hebben gezien) als thema. De dansers zijn erg mooi aangekleed en het spel is erg beheerst en de bewegingen gecontroleerd. Vooral de bewegingen die de danseressen met hun handen en hoofd maken zijn erg mooi en drukken veel emotie uit. Leuk!
P1130678.jpg
P1130763.jpg

Borobudur
Op onze laatste dag in Yogya gaan we naar Borobudur, een enorme Buddhistische tempel (8e eeuw). We staan vroeg op zodat de tempel nog in de mist gehuld is als we aankomen. Vanaf de tempel hebben we mooi zicht op de Merapi vulkaan, 1 van de meest actieve vulkanen in Indonesie. De tempel bestaat uit een boel kleine stupa's (omgekeerde lotuskelken) waar binnenin Buddhabeelden zitten.
P1130843.jpg
P1130826.jpg
P1130836.jpg
P1130849.jpg
P1130859.jpg
P1130835.jpg
P1140013.jpg
P1140018.jpg
P1140043.jpg
P1140044.jpg
P1140048.jpg
P1140061.jpg

In de middag wandelen we lekker rond in de kleine straatjes rond onze Losmen (ons hotelletje). We worden geinterviewd door een groepje meisjes die hun Engels moeten oefenen voor school; het is veel gegiechel en weinig Engels oefenen natuurlijk natuurlijk!.
P1140073.jpg

Vergane glorie in Solo
's Ochtends nemen we de trein naar Solo, we reizen bisnis (een waar indonesisch woord), prima voor een uurtje. De treinstationnetjes zijn piepklein (zoals vroeger in Epe). In Solo zoeken we wat rond naar een hotel, alles is een beetje vergane glorie. Het hotel waar we uiteindelijk slapen was ooit heel mooi en chique aangekleed, nu wandelen de ratten er rond als we 's avonds een boekje lezen op ons terras. Niet alleen de ratten vallen ons lastig, ook een geflipte Zwitserse reiziger laat ons maar niet met rust (wat is dat toch met die mensen die alleen reizen....?).
Overdag wandelen we door het stadje en bekijken ook hier het paleis van de sultan (het Kraton). Om respect te tonen moeten we onze slippers uit, brrrrr, echt vies want we lopen hele stukken over zwart zand en viezigheid. We balen er een beetje van omdat de halve Indonesische bevolking hier wel gewoon op schoenen en slippers voorbij huppelt (hmmmm!). Vooral leuk is dat het Kraton er erg Haags uitziet (Haagse koetsjes, beelden etc.), een overblijfsel van toen wij hier nog rondliepen.
P1140076.jpg

Benzine voor brommertjes en motoren

P1140083.jpg
P1140094.jpg

Haagse koetsen in het kraton

Aan het eind van de dag gaan we naar een batikmuseum, omdat we nog steeds niet echt begrijpen hoe het batikken nou in zijn werk gaat. Het museum is heel netjes en alles is erg chic tentoongesteld. We leren hoe het hele proces verloopt (pfff!!!, wat een werk). Aan het eind van de uitleg worden we meegenomen naar de fabriek waar we ons een hoedje schrikken. Vrouwen van alle leeftijden zitten op de grond tussen de walmende potjes was te werken, het is ontzettend benauwd en heet. Als we vragen wat de vrouwen verdienen horen we dat ze per stuk stof dat ze af hebben betaald krijgen (als je een fout maakt verdien je dus niks), de meeste vrouwen slapen in de fabriek op de grond en werken net zo lang door totdat ze genoeg hebben verdiend. Okay, geen batik voor ons.
P1140102.jpg
P1140103.jpg
P1140105.jpg
P1140108.jpg
P1140120.jpg

Een rokende vulkaan; Gunung Bromo
De volgende dag reizen we met de trein naar Surabaya (5 uur), Eksekutif (nee we schrijven het echt niet fout) deze keer, het is ware luxe! We hebben enorme stoelen (die helemaal achterover kunnen), veel beenruimte, krijgen gratis water en een broodje en hebben prachtig uitzicht (hoewel dat misschien niet exclusief bij deze klasse hoort). De trein rijdt niet heel snel dus we kijken heerlijk naar buiten naar mooie rijstvelden (waar hard gewerkt wordt, er wordt geoogst en weer opnieuw geplant), kleine bamboe huisjes en in de verte rokende vulkanen, erg mooi!
Aangekomen in Surabaya wilen we meteen verder naar Probolinggo om vandaag nog bij de Bromo vulkaan te komen. De volgende trein gaat pas over 3 uur dus dat schiet niet op! Al snel ontmoeten we een Russisch stel dat ook naar Bromo wil. Met elkaar delen we een taxi. Het eerste stuk van de rit gaat prima, we hebben de vaart er lekker in maar vanaf Probolinggo begint de weg te stijgen, te dalen en te kronkelen. De auto krijgt het er steeds moeilijker mee. Halverwege een flinke heuvel slaat de auto af en de taxichaffeur krijgt hem niet meer aan de praat. We stappen allemaal uit de auto die flink rookt. De chaffeur lijkt niet echt onder de indruk, hij vult de koelvloeistof bij en na een aantal keer proberen start de auto weer. Na 10 minuten gebeurt echter weer hetzelfde. Niks aan de hand; onze chaffeur blijkt wel 20 flessen water achter in de kofferbak te hebben voor dit soort 'incidenten', hij heeft zich goed voorbereid. Het vervelende is dat de handrem van de auto het ook niet doet dus elke keer als de auto ermee stopt moeten wij er eerst uit om stenen achter de wielen te leggen (wat een heerlijk veilig ritje is dit!). De auto stopt er tijdens de rit nog twee keer mee voordat we in Cemoro Lawang aankomen, het dorpje aan de voet van de Bromo vulkaan.
P1140428.jpg
P1140443.jpg

Cemoro Lawang; lekker slaperig dorpje!

De volgende ochtend staan we om 4 uur op en worden met een jeep naar een uitzichtspunt gebracht om de zonsopgang te zien, helaas is er erg veel mist waardoor we niet veel zien.
P1140130.jpg

Als we weer naar beneden rijden wordt het zich beter en het uitzicht steeds mooier. We beklimmen de Bromo vulkaan tot aan de krater. Uit de krater komen enorme wolken omhoog (die stevig stinken naar zwavel), wauw!
P1140164.jpg
P1140177.jpg
P1140187.jpg
P1140201.jpg
P1140206.jpg
P1140210.jpg

De buitenste kraterwand van de oudste en moeder vulkaan

P1140253.jpg
P1140248.jpg
P1140251.jpg

Waar rook is,......

P1140270.jpg

Goed kijken, Jos staat op de kraterwand in de verte!

P1140271.jpg

daar!

P1140295.jpg
P1140306.jpg
P1140303.jpg
P1140332.jpg
P1140364.jpg
P1140366.jpg

Bromo (2329 m.) is eigenlijk het actieve middelpunt van een enorme vulkaan van een aantal miljoen jaar oud met een enorme kraterwand van wel 8 bij 11 kilometer. In deze oude kraterwand zijn weer een aantal nieuwe vulkanen ontstaan, wat echt rare uitzichten geeft (zo ziet het er op de maan vast ook uit).
De Indonesiers die de vulkaan beklimmen werpen munten, bloemen, kippen en nog veel meer in de krater om de geest van de vulkaan gunstig te stemmen. Zo nu en dan in het jaar vinden hier enorme processies plaats waarbij veel geofferd wordt, dit alles om de vulkaan tevreden te houden. Een plaatselijke vulkaanwachter houdt bij de vulkaan Merapi de boel in de gaten en als hij het gevoel heeft dat de vulkaan ontevreden is waarschuwt hij de omliggende dorpen te evacueren. Grappig is dat Vulkaandeskundigen de vulkaan ook in de gaten houden; in 2006 werd een uitbarsting voorspeld en zelfs de Sultan gaf bevel de dorpen te evacueren, de vulkaanwachter vond het niet nodig en niemand ging.
Het uitzicht wordt steeds beter;
P1140448.jpg
P1140471.jpg
P1140484.jpg
P1140456.jpg

De rest van de dag relaxen we lekker in ons hotel (bijslapen, lezen, mmm!!). Het is hier best koud dus we slapen
's nachts met wel 3 dekens. Een heerlijke afwisseling na het warme Maleisië en Yogya.

Bali
Twee dagen later reizen we weer verder; met de bus naar Probolinggo (1,5 uur), en van Probolinggo met de trein (6 uur) naar Banyuwangi waar we een nachtje slapen voordat we de volgende dag de ferry nemen naar Gilimanuk op Bali.
P1140500.jpg

Voor de laatste keer met de trein in Azië!

Van daaruit nemen we de bus naar Lovina waar we neerploffen aan het zwarte lava zandstrandje.
Lovina is een heerlijk klein vissers- en badplaatsje waar we heerlijk eten en over het strandje wandelen (mooie vissersbootjes!).
P1140504.jpg

Verwennerij en slangen in Ubud
Vanuit Lovina gaan we met de bus op weg naar Ubud. In de bus ontmoeten we een Frans stelletje dat Engels spreekt (!!!!!). De jongen is een antiekhandelaar en van hem horen we dat de antiekmarkt in de veemarkthallen in Utrecht de grootste antiekmarkt van Europa is, hij gaat er ieder jaar 4 keer heen (zo af en toe leren we ook nog wat over eigen land!). Het stel heeft een goede tip voor het hotel met een lekker zwembad in Ubud, aan de rand van de stad tussen de rijstvelden, erg leuk. De komende dagen ontdekken we de marktjes, tempels, winkeltjes, restaurantjes en spa's van Ubud. Ubud is erg gezellig en relaxed. We nemen een supermassage van 2 uur met moddermasker en bloemenbad, echt zoals in de foldertjes!
Op Bali zijn de meeste mensen Hindoeistisch (op Java vooral Moslim) en dat merk je! 's Ochtends beginnen de vrouwen de dag met het brengen van offers. Met grote manden vol met kleine offerandes (bananenbladeren met rijst, koekjes, bloemetjes, wierrook, snoepjes etc.) lopen ze door de huizen en straten. Op elke straathoek, kruispunt, ingang, muurtje en bij elke boom worden de offerandes neergelegd. In de wasserette worden ze zelfs op de wasmachines en strijkplanken gelegd, echt mooi en grappig! Het ziet er heel gezellig uit en het ruikt overal lekker door de wierrook.
P1140531.jpg
P1140536a.jpg
P1140574.jpg
P1140611a.jpg
P1140630a.jpg
P1140638.jpg

Een van de nachten dat we in Ubud slapen moet Jos erg vroeg naar de wc, niks vermoedend steekt hij zijn voeten in zijn slippers (die al de hele nacht naast het bed staan) en loopt naar de wc. Halverwege zijn wandelingetje voelt het in zijn slippers toch wat glibberig aan, als hij naar beneden kijkt zit er een slang op zijn voet; AAAAAAAAAAAAAAHHHHHHH!!! Hij geeft hem als een voetbal een flinke zwieper waarna de slang verontwaardigd in het doucheputje verdwijnt. Na een tijdje zit de slang echter weer in de badkamer; in de halfvermolmde deur heeft hij een lekker holletje gevonden. Hester rent naar de hotelbaas die met haar weer terugrent naar de kamer en in zijn haast de tuinman meetrekt. De tuinman is gelukkig heel wat mans; hij jaagt de slang uit de deur en slaat hem dood (sorry) met zijn bezem. Ze onderzoeken de kamer hierna minitieus op andere slangen, of de slang giftig is; nee natuuuuurlijk niet, maar 'kom het aub meteen zeggen als jullie er weer een zien en vertel het niet aan de andere gasten' aldus de hotelbaas (hmhm!).
P1140537.jpg

Met de auto over het eiland
Bij ons hotel in Ubud huren we een autootje voor de komende 5 dagen (7 euro per dag inclusief verzekering!!).
Vroeg op donderdagochtend rijden we aan, we rijden eerst rond in de omgeving van Ubud waar we verschillende kleine tempeltjes ontdekken.
P1140656.jpg
P1140662.jpg

Vlakbij Ubud zijn muurreliefs te vinden die het leven van Krishna afbeelden. Er is helemaal niemand als we aankomen maar Jos moet wel een sarong om (haha!), zijn broek is te kort.
P1140729.jpg

Bij de reliefs doen een oudere man en vrouw offeringen. Wij worden uitgenodigd om mee te doen en de oudere vrouw maakt dansbewegingen alsof ze een meisje van 15 is. Nadat we de reliefs hebben bekeken nodigt de man ons uit om een ritueel bad te nemen in een vijvertje (mmm, heel lief maar nee dank je).
P1140691.jpg
P1140700.jpg
P1140711.jpg
P1140705.jpg

Bij een gezellig klein huisje drinken we iets, de gastvrouw is ontzettend blij dat ze klanten heeft en drentelt de hele tijd vrolijk om ons heen.
In een van de tempels is een hanengevecht aan de gang, wij worden vrolijk uitgenodigd maar maken ons toch maar weer op tijd uit de voeten (buh!). De hanen krijgen scherpe mesjes aan hun poten gebonden dus het is niet meer echt een eerlijk spel. Halverwege de dag komen we terecht in een bruiloftsprocessie; voorop lopen mooi aangeklede vrouwen met potten en schalen offerandes op hun hoofd, daarachteraan komt een wandelend gamelanorkest en daarachteraan komen de gasten, mooi!
P1140852a.jpg
P1140856.jpg

We vervolgen onze weg richting Sidemen en rijden door de rijstvelden heen, wat een prachtige uitzichten!
In Sidemen vinden we een superhotel met mooi uitzicht over de rijstvelden en een vulkaan, 's avonds krijgen we ons eten geserveerd op het balkon voor onze kamer, superdeluxe en erg romantisch!!
P1140756.jpg

Uitzicht vanaf ons balkon

P1140764.jpg

P1140785.jpg
P1140786.jpg
P1140795.jpg
P1140796.jpg
P1140797.jpg
P1140837.jpg

De volgende dag rijden we naar de Besakih tempel aan de voet van een vulkaan. Het is de moedertempel van Bali en ook hier zijn rituelen gaande (Sukra Pon Julung Wangi). De hele maand worden in heel Bali veel rituelen uitgevoerd in de tempels in aanloop tot het Balinese nieuwjaar. De 26e maart is het hoogtepunt, de rustdag van de aarde; alles ligt plat, niemand mag de straat op, geen licht aan hebben in huis etc. (zelfs het vliegveld gaat dicht!). Alles om de aarde en de mens een dag rust en bezinning te geven.
De mensen in de tempel hebben zich mooi aangekleed en ook hier staan geitjes te wachten. Een flinke regenbui verstoort de rituelen maar niemand heeft er problemen mee. Er wordt geschuild in de tempels (erg gezellig) en als de regen ophoudt gaat men gewoon weer verder.
P1140879.jpg
P1140884.jpg
P1140906a.jpg
P1140910.jpg
P1140932.jpg

Nadat we de tempel hebben bekeken rijden we verder langs de oostkust via kleine kronkelweggetjes. We stoppen aan het begin van Amed waar we een hotel vinden aan het water. Vanuit onze kamer kijken we de hele oceaan over. Om het hoekje zien we Lombok liggen.
De volgende morgen gaan we eerst een paar uur snorkelen (mooie visjes en koraal), springen nog even in het zwembad voordat we verder rijden naar Candidasa waar we een klein wit zandstrandje ontdekken en een gezellig hotel.
P1140962.jpg
P1140988.jpg
P1150007.jpg
P1150010.jpg
P1150008.jpg

Kleine weggetjes te ontdekken!

De laatste dag dat we de auto hebben besluiten we toch om even een kijkje te nemen in Kutu en Seminyak; foute beslissing; hier ligt iedereen te bakken aan het strand en is het ons veel te druk! We rijden gauw verder maar de Tanah Lot tempel waar we de zonsondergang bekijken en slapen in een Losmen.
P1150089.jpg
P1150091.jpg

Op Maandag rijden we terug naar Ubud waar we nog eens lekker genieten van een massage (voor 10 euro wordt je twee uur lang gemasseerd!) en de relaxte sfeer.
Ons oorspronkelijke plan was om vanuit Ubud door te reizen naar de Gili eilanden bij Lombok, helaas heeft Jos op dinsdag een flinke voedselvergiftiging te pakken met koorts (39.4, niet normaal!), diarree en overgeven. We doen het dus nog maar even rustig aan. Gelukkig zakt de koorts de volgende dag en is na 2 dagen weer verdwenen.

Afscheid van Azie!
Zondag 15 maart genieten we nog een kleine dag na van een onze reis door Azie. Na 6,5 maand in India, Nepal, China, Vietnam, Cambodja, Laos, Thailand, Maleisië, Borneo en Indonesië gereisd te hebben met bussen, taxi's, tuctucs, auto's (en anderssoortige voertuigen op 3 tot 4 wielen), treinen, boten en vliegtuigen nemen we (voorlopig) met pijn in ons hart afscheid van dit mooie continent. Indonesië was een prachtige en waardige afsluiting waar we super van hebben genoten! Wie weet wat Oceanië ons gaat brengen; laat in de avond vliegen we van Denpasar op Bali naar Darwin in Australie!!!!
To be continued!

Veel Indonesische knuffels van Jos en Hester

Geplaatst door joshester 01:15 Gearchiveerd in Indonesië Tagged round_the_world Reacties (3)

(Berichten 1 - 1 uit 1) Pagina [1]